Kupała

Jest to święto radości, zabawy, obżarstwa, śpiewów i pląsów. Święto Kupały wiąże zawsze się z wyprawą drużyny na wczesnośredniowieczne grodzisko z czasów Mieszka I i Bolesława Chrobrego, które znajduje się nieopodal Krotoszyna. Zazwyczaj jest to biwak który ma bardzo specyficzny przebieg. Pierwszego dnia część męska i żeńska oraz starszyzna czyli Krąg Instruktorski ruszają każdy osobno na nocowania gdzie organizują sobie zajęcia typowe dla dziewcząt lub chłopców.  Dopiero drugiego dnia cała drużyna spotyka się na grodzisku i rozpoczyna przygotowania do Święta Kupały. Chłopacy zajmują się przygotowaniem drewna, stosu ogniskowego jak i samego miejsca a dziewczęta wiją wianki i przygotowują ucztę. Gdy zapada zmrok wszyscy zakładają stroje słowiańskie i cała uroczystość rozpoczyna się od obrzędu Czterech Stron Świata. Tradycyjnie obywa się uroczyste wiecowanie przy czym zaraz na początku ogniska każdy dokłada do stosu żywą gałązkę symbolizującą życie. Samo ognisko ułożone jest z suchych gałęzi oberwanych z drzewa, tych które nie dotknęły jeszcze ziemi co byłoby złą wróżbą na cały następny rok ponieważ w nich już śmierć mieszkała. Po wiecowaniu wszyscy jedzą piją tyle ile mogą w siebie zmieścić. Dalej rozpoczynają się zabawy w skakanie przez ognisko, podchodzenia, skradania, a potem znów śpiewy pląsy, jedzenie i picie aż do wczesnego świtania. Dodatkiem jest gra w poszukiwaniu kwiatu paproci.

Postrzyżyny - nadanie imion słowiańskich

Nadanie imion słowiańskich odbywa się nocą pod jakimś wielkim dębem, na grodzisku lub innym uroczystym leśnym miejscu, koniecznie przy palącym się obrzędowym słowiańskim ogniu. Po przyjęciu do drużyny i zyskaniu przyzwolenia rady drużyny śmiałek, dziewka staje przed drużyną w stroju pozbawionym pasa i amuletu, reszta w strojach słowiańskich czeka z pochodniami przy ognisku. Kniaź czeka z kosturem i dzwoni zawieszonymi na nim dzwoneczkami na powitanie każdego z osobna spośród nowych członków rodu. Każdy młodzian wychodzi z kręgu staje przed Kniaziem, ten zakładając mianowanemu amulet wypowiada słowa: „Nadaję ci amulet strzegący przed złymi duchami lasu.” przewiązując go pasem mówi: „Nadaję ci pas będący symbolem męskości.” Następnie kniaź bierze obrzędowy sierp i przycina kosmyk włosów, stojący obok Strażnik Obrzędów podaje gałązkę dębową wstępującemu do kręgu i w tej chwili Kniaź mówi: „Nadaję ci imię...” Potem razem udają się do ogniska i wrzucają, Kniaź kosmyk włosów a nowy Słowianin gałązkę dębową.
Podobnie ma się z dziewkami. Dziewka wychodzi po usłyszeniu dzwonków z kręgu trzymając wianek w dłoni i amulet. Kniaź zakładając jej amulet wypowiada słowa: „Nadaję ci amulet strzegący przed złymi duchami lasu”; zakładając wianek na głowę mówi: „Nadaję ci wianek będący symbolem kobiecości” . Następnie Kniaź bierze gałązkę wierzbową i wrzucają ją razem ze Słowianką do ogniska. Takie czynności wykonuje przy każdej uzyskującej imię. Po postrzyżynach wszyscy stają kręgiem wokół ogniska i rozpoczyna się Obrzęd Czterech Stron Świata i wychylenie kielicha soku na znak jedności drużyny. Całej uroczystości towarzysz melodia drużyny a na samym końcu śpiewana jest pieśń Gniezno.